Çocuklar için öğrenmenin en etkili yollarından biri, akranlarını gözlemlemek ve onlarla birlikte deneyimlemektir. Kendine yakın yaş ve gelişim düzeyindeki arkadaşlarını model alan çocuk; bu gözlem sayesinde yeni beceriler kazanır. Bir arkadaşının ayakkabısını kendi başına giydiğini görmek, çocuğa “Ben de yapabilirim” duygusunu kazandırır. Oyun içinde paylaşılan fikirler, çözümler ve roller; çocuğun problem çözme, iletişim kurma ve esneklik becerilerini güçlendirir.
Aynı zamanda çocuk, yalnız olmadığını hisseder ve grup içinde var olmanın güvenini yaşar.Akran etkileşimi, sosyal öğrenmenin de temelidir. Çocuklar bu süreçte sıra beklemeyi, kurallara uymayı, anlaşmazlıkları çözmeyi ve duygularını ifade etmeyi öğrenir. Bazen bir arkadaşını teselli etmek, bazen de kendi sınırını korumak; çocuğun empati ve öz farkındalık gelişimine katkı sağlar.
En önemlisi, akranlardan öğrenme çocuğun özgüvenini destekler. Başka bir çocuğun başardığını görmek, denemeye cesaret verir. Böylece öğrenme, bir görev olmaktan çıkar; paylaşarak büyüyen keyifli bir yolculuğa dönüşür.Çocuklar, birlikte öğrenirken hem kendilerini hem de birbirlerini keşfederler. Bu yüzden akran ilişkileri, gelişimin en güçlü kaynaklarından biridir.