Her çocuğun öğrenme yolu farklıdır. Bir çocuk hareket ederek, diğeri dinleyerek ya da izleyerek daha kolay öğrenebilir. Bu farklılıklar; çocuğun bireysel öğrenme imzasıdır. Tek bir stile odaklanmak değil; oyun, konuşma ve hareketi birlikte sunabilmek önemlidir.Erken çocukluk döneminde öğrenme; dinlemekten çok yaparak, deneyerek ve ilişki kurarak gerçekleşir. Araştırmalar, çocukların bilgiyi farklı yollarla aldığını; görsel, işitsel ve kinestetik öğrenme yollarının birlikte kullanıldığında öğrenmenin kalıcı olduğunu göstermektedir
2–3 Yaş: Duyusal ve Hareket Temelli Öğrenme
Bu yaş grubunda çocuklar dünyayı bedenleriyle keşfeder. Öğrenme; dokunma, taşıma, dökme, itme gibi duyusal-motor deneyimler üzerinden ilerler. Piaget’ye göre bu dönem, çocuğun öğrenmeyi doğrudan deneyimle yapılandırdığı bir evredir. Bu yaşta çocuğunuz öğrenirken biraz da “elleriyle düşünür.” Onu durdurmak yerine eşlik etmek çok işe yarar.Oyuncakları sağa sola taşıyorsa “dağıtıyor” diye düşünmeyin. Birlikte sayarak taşıyabilirseniz. “Bak, üç tane aldık.”
4 Yaş: Soru Sorarak ve Oyunla Öğrenme
4 yaş çocukları meraklıdır, “neden?” soruları artar. Sembolik oyunlar ve yetişkinle kurulan etkileşim öğrenmenin merkezindedir. Öğrenme; sosyal etkileşimle ve yetişkin rehberliğiyle güçlenir.Sorularına hemen cevap vermek yerine “sence neden olabilir?” diyerek düşünmesine alan açmak önemlidir. “Bu neden böyle?” dediğinde “sence neden olabilir?” deyin. Birlikte düşünmek onu cesaretlendirir.
5 Yaş: Planlama, Dil ve Anlamlandırma
5 yaşta çocuklar artık öğrenme sürecine daha bilinçli katılır. Görsel ve işitsel öğrenme belirginleşirken, hareket hâlâ önemini korur. Araştırmalar, çoklu öğrenme yollarının kullanıldığı ortamlarda kalıcı öğrenmenin arttığını göstermektedir. Bu yaşta çocuklar öğrendiklerini anlatmak ve göstermeyi sever. Küçük sorumluluklar onları çok motive eder. Bir işi yaparken plan yapmasına izin verin: “Önce hangisini yapalım, sonra ne gelsin?” demek kendine güvenini artırır.